داروهاي بيمارهاي قلبي

CARDIOVASCULAR DRUGS

از داروهاي شايع براي درمان بيماري هاي قلبي مي توان از:

آتنولول

موارد مصرف:آتنولول در درمان آنژين صدري مزمن،كنترل زيادي فشار خون(به تنهايي يا همراه ساير داروهاي كاهنده فشار خون)و پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميو كارد مصرف

مي شود.                 

فارماكوكينتيك : حدود 50 درصد دارو از مجاري گوارش جذب مي شود . پيوند اين دارو به پرتئين هاي پلاسما اندك است. متابوليسم دارو به مقدار كم در كبد صورت مي گيرد. نيمه عمر دارو 7-6 ساعت و زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر 4-2ساعت مي باشد . دارو از راه كليه دفع مي شود .

موارد منع مصرف: اين دارو در شوك قلبي ، نارسايي اشكار قلب

، بلوك قلبي درجه دو يا سه دهليزي ـ بطني ، برادي كاردي سينوسي و كاهش فشارخون سيستوليك به كمتر از 100ميليمتر جيوه (براي پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد) نبايد مصرف شود .

هشدارها :1- مصرف اين دارو در موارد زير بايد با احتياط صورت گيرد : آسم نايژه اي ، آمفيزم يا برونشيت غير آلرژيك ، نارسايي احتقاني قلب ، ديابت ، پركاري ديابت ، افسردگي رواني يا سابقه ابتلاء به آن .

2- مقدار مصرف اين دارو در سالمندان بايد بر اساس پاسخ بيمار تعيين شود ، زيرا از يك طرف كاهش حساسيت اين بيماران به اثر دارو ممكن است افزايش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف ديگر به علت كاهش توانايي متابوليسم و دفع ادرار و كاهش مقدار مصرف ممكن است ضرورت يابد .

3- در بيماران مبتلا به عيب كار كليه  مقادير آتنولول بايد كاهش يابد .

4-در صورت بروز افسردگي حاصل از اين دارو  مصرف آن بايد قطع شود .

5- اگر بعد از يك دوره درمان طولاني با اين دارو قطع مصرف آن ضرورت پيدا كند  بايد به تدريج و حداقل طي سه روز تا دو هفته قطع شود .

عوارض جانبي : برادي كاردي ، نارسايي قلب ، اختلال در هدايت قلب ، اسپاسم برونش ، انقباض عروق محيطي ، اختلالات گوارشي ، خستگي ، اشكال در به خواب رفتن ، بثورات جلدي ، اشكال در تنفس يا خس خس كردن ، سردي دستها و پاها ، افسردگي ورم مچ و ساق پا ، ضربان آهسته و غير عادي قلب و سردرد با مصرف اين دارو گزارش شده است.

تداخلات دارويي : مقدار مصرف انسولين و داروهاي خوراكي

پايين آورنده قندخون ، هنگام مصرف همزمان با اين دارو بايد تنظيم گردد تا از كاهش بيش از حد قندخون جلوگيري شود .

در صورت مصرف همزمان داروهاي مسدود كننده گيرنده بتاآدرنرژيك با داروهاي مسدود كننده كانالهاي كلسيمي يا كلونيدين ، اثرات كاهش فشار خون ممكن است تشديد شود .  مصرف همزمان داروهاي مهار كننده مونوآمين اكسيداز با اين دارو ، به علت امكان افزايش شديد فشارخون ، توصيه نمي شود.

در صورت مصرف همزمان اين دارو با آمين هاي مقلد سمپاتيك

كه داراي فعاليت بتا-آدرنرژيك هستند ، ممكن است اپثرات هر دو دسته دارو كاهش يابند . گزانتين ها در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است موجب مهار اثرات درماني هر دو دسته دارو شوند . همچنين ، كليرانس تئوفيلين افزايش

مي يابد .

نكات قابل توصيه:1- هيچيك از نوبتهاي مصرف اين دارو نبايد فراموش شود . بخصوص اگر روزي يك بار مصرف مي شود .

2- اين دارو ، زيادي فشارخون را درمان نمي كند ، بلكه آن را كنترل مي نمايد . مصرف آن ممكن است تا پايان عمر ضروري باشد .

3- مصرف دارو ، حتي در صورت احساس بهبودي ، بايد ادامه يابد .

4- اگر صورتي كه يك نوبت مصرف دارو فراموش شود‌‌ ، به محض به ياد آوردن آن نوبت بايد مصرف شود ، ولي اگر تا زمان مصرف نوبت بعدي 4 ساعت باقي مانده باشد ، از مصرف آن نوبت خودداري شود و مقدار مصرف بعدي نيز دوبرابر نگردد .

5-در بيماران مبتلا به ديابت ، با مصرف اين دارو علايم كمي قندخون افزايش يابد .

6- از مصرف با ساير داروها ، به ويژه داروهاي مقلد سمپاتيك

كه نياز به نسخه پزشك ندارند ، بايد خودداري گردد.

مقدار مصرف:

بزرگسالان : در درمان آنژين صدري ، ابتدا 50 ميلي گرم يك بار در روز مصرف مي شود كه پس از يك هفته ، در صورت نياز بتدريج تا 100 ميلي گرم افزايش مي يابد . به عنوان پايين آورنده فشارخون ، ابتدا 50-25 ميليگرم يك يا دو هفته ، در صورت نياز و تحمل بيمار تا50-100mg/day  افزايش مي يابد .

اشكال دارويي :

Tablet: 50mg / 100mg

پروپرانولول

موارد مصرف : پروپرانولول در درمان آنژين صدري مزمن ، پيشگيري و درمان آريتمي قلبي ، كنترل زيادي فشارخون ، درمان كارديوميوپاتي هيپرتروفيك و پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميو كارد ، در درمان كمكي فئوكروموسيتوم و پيشگيري از سردردهاي عروقي مصرف مي شود .

فارماكوكينتيك : حدود 90% دارو از مجاري گوارش جذب ميشود . پيوند دارو با پرتئين هاي پلاسما خيلي زياد است . متابوليسم دارو كبدي بوده نيمه عمر ان 3-2 ساعت است . زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر 5/1-1 ساعت است . دفع دارو كليوي است.

موارد منع مصرف : اين دارو در شوك قلبي ، نارسايي اشكار قلب ، بلوك درجه دو يا سه دهليزي- بطني ، برادي كاردي سينوسي و كاهش فشارخون سيستوليك به كمتر از 100 ميلي متر جيوه (براي پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد) نبايد مصرف شود .

هشدارها : 1- مصرف اين دارو در موارد زير بايد با احتياط صورت گيرد :

آسم نايژه اي ، آمفيزم يا برونشيت غير آلرژيك‌ ، نارسايي احتقاني قلب ، ديابت ، پركاري تيروئيد ، افسردگي رواني يا سابقه ابتلا به آن .

2- مقدار مصرف اين دارو در سالمندان بايد بر اساس پاسخ بيمار تعيين شود ، زيرا از يك طرف به علت كاهش حساسيت اين بيمار به اثر دارو ممكن است افزايش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف ديگر به علت كاهش توانايي متابوليسم و دفع داروها ، كاهش مقدار مصرف ممكن است ضرورت يابد .

3- در بيماران مبتلا به عيب كار كبد ، مقادير مصرف اين دارو بايد كاهش يابد .

4- در صورت بروز افسردگي ناشي از اين دارو ، مصرف آن بايد قطع شود .

5- اگر بعد از يك دوره درمان طولاني با اين دارو قطع مصرف آن ضرورت پيدا كند ، بايد مصرف اين دارو به تدريج و حداقل طي سه روز تا دو هفته قطع شود . در طول اين مدت ، بيمار بايد از فعاليت هاي شديد بدني پرهيز كند تا خطر بروز انفاركتوس ميوكارد يا آريتمي به حداقل برسد . اگر پس از قطع مصرف دارو ، علايم قطع مصرف بروز كرد ، بايد مصرف دارو را به طور موقت از سر گرفت ولي به دنبال بهبود بيمار ، آن را با احتياط قطع كرد .

عوارض جانبي : برادي كاردي ، نارسايي قلبي ، اختلال در هدايت قلب ، اسپاسم برونش ، انقباض عروق محيطي ، اختلالات گوارشي ، خستگي ، اشكال در به خواب رفتن ، بثورات جلدي ، اشكال در تنفس يا خس خس كردن ، سردي دستها و پاها ، اغتشاش شعور بخصوص در سالمندان ، توهم ، افسردگي رواني،

ورم مچ و ساق پا ، ضربان آهسته و غير عادي قلب ، يبوست ، اضطراب يا نگراني ، كاهش توانايي جنسي ، اسهال ، خواب آلودگي خفيف ، سر درد ، بي حسي يا گزگز كردن انگشتان دست و پا و خستگي يا ضعف غير عادي با مصرف اين دارو گزارش شده است .

تداخل هاي دارويي : مقدار مصرف انسولين و داروهاي خوراكي پايين آورنده قندخون ، هنگام مصرف همزمان با اين دارو بايد تنظيم گردد تا از كاهش بيش از حد قندخون جلوگيري شود .

در صورت مصرف همزمان داروهاي مسدودكننده گيرنده

بتا-آدرژيك با داروهاي مسدودكننده كانالهاي كلسيمي يا

كلونيدين ، اثرات كاهش فشارخون ممكن است تشديد شود . مصرف همزمان داروهاي مهاركننده مونوآمين اكسيداز با اين دارو ، به علت امكان افزايش شديد فشارخون ، توصيه نمي شود. در صورت مصرف همزمان اين دارو با آمين هاي مقلد سمپاتيك كه داراي فعاليت بتا-آدرژيك هستند ، ممكن است اثرات هر دو دسته دارو كاهش يابند . گزانتين ها در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است موجب مهار اثرات درماني هر دو دسته دارو شوند . همچنين ، كليرانس تئوفيلين افزايش

مي يابد .

نكات قابل توصيه : 1- هيچيك از نوبتهاي مصرف اين دارو نبايد فراموش شود . بخصوص اگر روزي يك بار مصرف مي شود .

2- اين دارو ، زيادي فشارخون را درمان نمي كند ، بلكه آنرا كنترل مي كند . مصرف اين دارو ممكن است تا پايان عمر ضروري باشد .

3- مصرف دارو ، حتي در صورت احساس بهبودي ، بايد ادامه يابد.

4- اگر يك نوبت مصرف دارو فراموش شود ، به محض به ياد آوردن آن نوبت بايد مصرف شود ، ولي اگر تا زمان مصرف نوبت بعدي 4 ساعت باقيمانده باشد ، از مصرف آن نوبت بايد

خودداري شده و مقدار مصرف بعدي نيز دو برابر نگردد .

5- در بيماران مبتلا به ديابت ، بامصرف اين دارو علايم كمي قندخون ممكن است تخفيف يابد يا گاهي غلظت قندخون افزايش يابد .

6- از مصرف ساير داروها ، به ويژه داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه پزشك ندارند ، بايد خودداري گردد .

  مقدار مصرف :

خوراكي (بزرگ سالان)

در درمان آنژين صدري ، مقدار 20-10 ميلي گرم3 يا4 بار در روز مصرف مي شود كه اين مقدار در صورت لزوم هر 7-3 روز به تدريج تا حداكثر mg/day320 افزايش مي يابد . به عنوان ضد آريتمي ، 30-10 ميلي گرم 3 يا 4 بار در روز مصرف      مي شود كه اين مقدار بر اساس نياز و تحمل بيمار تنظيم

مي گردد .

به عنوان پايين آورنده فشارخون ، مقدار 40 ميلي گرم 2 بار در روز مصرف مي شود كه اين مقدار بر اساس نياز و تحمل بيمار به تدريج تا حداكثر mg/day 640 افزايش مي يابد . در پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكاردmg/day240-180 در مقادير منقسم و در درمان كمكي كارديوميوپاتي هيپرتروفيك ، مقدار 40-20 ميلي گرم 3 يا 4 بار در روز مصرف مي شود كه اين مقدار بر اساس نياز و تحمل بيمار تنظيم مي گردد . در درمان

 كمكي فئوكروموسيتوم ، مقدار 20 ميلي گرم 3 بار در روز تا 40 ميلي گرم 3 يا 4 بار در روز ، سه روز قبل از جراحي مصرف

مي شود . براي پيشگيري از سردردهاي عروقي ابتدا ، 20 ميلي گرم 4 بار در روز مصرف مي شود كه اين مقدار بر اساس نياز و تحمل بيمار ، به تدريج تا حداكثر mg/day240 افزايش

مي يابد .   

خوراكي (كودكان)

به عنوان ضد آريتمي و كاهنده فشارخون ، ابتدا

mg/kg/day 1-5/0 در 4-2 مقدار منقسم مصرف مي شود . در صورت نياز ، مقدار صرف اين دارو براي كنترل زيادي فشارخون و پيشگيري از بروز تاكي كاردي فوق بطني بايد تنظيم شود . به عنوان مقدار نگهدارنده ، mg/kg/day 4-2 در 2 مقدار منقسم مصرف مي شود .

تزريقي (بزرگ سالان)

به عنوان ضد آريتمي ،3-1 ميلي گرم با سرعت حداكثر mg/min1 تزريقي وليدي شود . در صورت نياز ، اين مقدار پس از 4 ساعت ، تكرار مي شود .

تزريقي (كودكان)

به عنوان ضد آريتمي ، mg/kg1/0-01/0 (تا حداكثر 1 ميلي

گرم در هر نوبت مصرف) كه هر 8-6 ساعت در صورت نياز

تكرار مي شود ، مصرف گردد .

اشكال دارويي :

Tablet : 10 mg¸40 mg¸80 mg

Injection : 1 mg / ml

ديگوكسين

موارد مصرف : ديگوكسين در درمان نارسايي قلب و آريتمي فوق بطني (به ويژه فيبريلاسيون دهليزي) مصرف مي شود .

مكانيسم اثر : ديگوكسين نيروي انقباضي قلب را افزايش داده و هدايت الكتريكي آنرا كاهش مي دهد . تصور مي شود افزايش سرعت و نيروي انقباضي عضله قلب ناشي از مهار حركت يونهاي سديم و پتاسيم از غشاء سلولي عضله قلب باشد . در نتيجه جريان وريدي كلسيم و آزاد شدن يونهاي كلسيم آزاد در سلولهاي ميوكارد افزوده مي شود . اين دارو سرعت هدايت قلبي را كاهش داده و دوره تحريك ناپذيري گروه دهليزي-بطني را افزايش مي دهد .

فارماكوكينتيك : فراهمي زيستي قرص ديگوكسين 80-60 درصد ، الگزير و محلول تزريقي آن 85-70 درصد است . پيوند ديگوكسين به پرتئين كم مي باشد (25-20درصد) . متابوليسم

اين دارو به ميزان كم در كبد صورت مي گيرد . نيمه عمر دارو

48-36 ساعت است كه در صورت ابتلاء به بي ادراري ، 6-4 روز خواهد بود . اثر دارو از راه خوراكي پس از 2-5/0 ساعت و از راه تزريقي پس از 30-5 دقيقه شروع مي شود . زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر از راه تزريقي 4-1 ساعت و از راه خوراكي 6-2 ساعت است . طول اثر دارو از راه تزريقي و خوراكي 6 روز است . دفع ديگوكسين كليوي است .

موارد منع مصرف : اين دارو در بلوك كامل و متناوب قلب ، بلوك درجه دوم دهليزي بطني ، آريتمي فوق بطني ناشي از سندرم w-p-w  ، كارديوميوپاتي انسدادي هيپرتروفيك (مگر در موارد فيبريلاسيون دهليزي همراه با نارسايي قلب كه بايد با احتياط مصرف شود) و وجود علائم مسموميت ناشي از مصرف قلبي هر يك از فراوردها حاوي اين دارو ، نبايد مصرف شود .

هشدارها :1- اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود :

سكته اخير ، سندرم سينوسي بيمار ، كم كاري تيروئيد ، عيب كار كليه ، كمي كلسيم و پتاسيم و منيزيم خون ، حساسيت مفرط سينوس كاروتيد ،گلومرولونفريت ، بيماري شديد ريه يا ميكزدم ، تنگي زير آئورتي هيپرتروفيك با علت نامشخص .

2- در بيماران سالخورده و بيماراني كه از دستگاه ضربان ساز

مصنوعي استفاده مي كنند ، تنظيم دقيق مقدار مصرف دارو

ضروري است ، زيرا ممكن است دچار مسموميت شوند .

عوارض جانبي : بي اشتهايي ، تهوع ، استغراغ ، اسهال ، دردشكم اغلب با مصرف مقادير زياد دارو مشاهده است . اختلالات بينايي ، سر درد ، كسالت ، خواب آلودگي ، اغتشاش فكر ، توهم ، هذيان ،  آريتمي و بلوك قلبي با مصرف اين دارو گزارش شده است .

تداخل هاي دارويي :

مصرف همزمان كينيدين و آميودارون با ديگوكسين ممكن است موجب افزايش قابل توجه غلظت سرمي ديگوكسين شود . مصرف همزمان آمفوتريسين B با ديگوكسين ممكن است احتمال بروز مسموميت با گليكوزيدهاي قلبي ناشي از كاهش پتاسيم خون را افزايش دهد . كينين ، كلروكين و هيدروكسي كلروكين در صورت مصرف همزمان با ديگوكسين ، ممكن است غلظت پلاسمايي ديگوكسين را افزايش دهند . ديلتيازم ، وراپاميل و به احتمال زياد نيفيديپين در صورت مصرف همزمان با ديگوكسين ، ممكن است غلظت پلاسماي ديگوكسين را افزايش دهند . خطر بروز بلوك دهليزي – بطني و برادي

كاردي با مصرف همزمان با وراپاميل افزايش مي يابد . در صورت مصرف همزمان استازولاميد ، مدرهاي لوپ و تيازيدي با ديگوكسين ، خطر بروز مسموميت با ديگوكسين ناشي از كاهش

 پتاسيم خون افزايش مي يابد . اثر ديگوكسين در صورت مصرف همزمان با اسپيرونولاكتون افزايش مي يابد .   

نكات قابل توصيه :1- دوره درمان بايد كامل شود و دارو هر روز در وقت معين مصرف شود .

2- اگر يك نوبت مصرف دارو فراموش شود ، چنانچه پس از 12 ساعت بياد آورده شود ، به هيچ وجه آن نوبت نبايد مصرف شود و مقادير مصرف بعدي نيز دو برابر نگردد . اگر به مدت دو روز يا بيشتر مصرف دارو فراموش شود ، بايد به پزشك مراجعه شود .

3- در صورت بروز هر گونه نشانه مسموميت از جمله تهوع ، اسهال ، استفراغ ، كاهش اشتها يا آهسته شدر نبض ، بايد به پزشك مراجه شود .

4- از مصرف ساير داروها بدون دستور پزشك بايد خودداري شود .

5- مقدار مصرف ديگوكسين بايد بر اساس نباز هر بيمار تعيين گردد . اين مقدار بايد بر اساس وزن بدن بدون چربي محاسبه شود . زيرا اين دارو در بافت چربي وارد نمي شود .

6- تزريق وريدي دارو بر تزريق عضلاني آن ارجحيت دارد . تزريق وريدي بايد طي حداقل 5 دقيقه صورت گيرد . تزريق 

 عضلاني تنها در صورتي امكان مكصرف دارو از راه خوراكي يا

وريدي وجود نداشته باشد ، انجام مي شود .

7- در صورت تغيير شكل تزريقي به شكل خوراكي ، تنظيم مقدار مصرف ممكن است ضروري باشد .

مقدار مصرف دارو : در بزرگسالان ، مقدار مصرف دارو بر اساس جدول زير تعيين مي شود

:

در كودكان ، مقدار مصرف دارو بر اساس جدول زير تعيين

مي شود :

.

اشكال دارويي :

Oral : 0.5 mg/ml                        Tablet : 0.25 mg

back to main pago