به
نام خدا
روز
دوشنبه قرار
بود دانش
آموزاني كه
براي سخت
افزار انتخاب
شده بودند به مدرسه
بيايند و تا
ساعت 7 غروب
فعاليت كنند .من
هم در اولويت
قرار داشتم. روز
قبل يعني
يكشنبه ما تاحدي با
بستن اجزاي
سخت افزاري
كامپيوتركه توسط
آقايان ظهيري
و عبدليان
تدريس شد آشنا
شديم و براي
روز دوشنبه از
آمادگي
برخوردار
شديم. روز
دوشنبه آغاز
شد. حدود
ساعت 13 ظهر بود
كه تعدادي
كامپيوتر
توسط دو نفر
به مدرسه
آورده شد. من در اين
روز كمي دلهره
داشتم و اين
مسئله در كلاس
اپيدمي شده
بود. آنروز
بار ديگر آقاي
ظهيري case كامپيوتر
را باز كردند
و اجزاي داخلي
و طرز عمل
آنها را آموزش
دادند و بعد
دانش آموزان
كه 15 نفر بودند
به گروههاي 3
نفره تقسيم
شدند و هر گروه
توانست case دو
كامپيوتر را
ببندد و آماده
كند. در انجام
كار مي بايست
خيلي دقت مي
كرديم به خصوص
در مورد CPU
وMOTHERBOARD كه
از مدارهاي
الكترونيكي
حساس ساخته
شده اند و هر
لحظه ممكن بود
كوچكترين سهل
انگاري باعث
ضايع شدن آتها
شود. من با
همكاري
دوستانم اين
فعاليت را
اتجام دادم
البته بستن case كامپيوتر
اولي بيشتر به
طول انجاميد. مسلم
بود كه انجام
هر كاري براي
بار اول مشكل مي
باشد و به مدت
زمان بيشتري
نياز دارد ولي
بستن case كامپيوتر
بعدي را بهتر
و با بودجه
بندي حداكثر
زمان به پايان
رسانديم و در
حين كار از راهنمايي
هاي دبيرانمان
بهره مند مي
شديم .بطور
كلي آن روز
براي من تازگي
داشت و من
احساس ميكنم
الان خوب مي
توانم كارهاي
مربوط به سخت
افزار
كامپيوتر را
انجام دهم .
مشكل اساسي
در اين زمينه
فقدان رايانه
در منزل دانش
آموزان است و
اگر من شخصا
در منزل
دستگاه داشتم
زهد و تلاش
بيشتري در اين
زمينه از خود
نشان مي دادم
و حتي ديگران
را هم تشويق
به يادگيري مي
كردم. اميدوار
هستم در آينده
نزديك از حضور
دانش آموزاني
كه لياقت
بيشتري از خود
نشان مي دهند
در عرصه آموزش
رايانه
استفاده به
عمل آيد .
در نهايت از
زحمات بيكران
دبيران محترم
آقايان ظهيري
و عبدليان
سپاسگزارم.
معصومه
جهاني شاد
(كامپيوتر/2)